Vertel me dan waarom…? Eddy!

Op de eerste school waar ik werkte met voltijds hoogbegaafden onderwijs was het echt pionieren. Toen ik er kwam waren er twee leslokalen ingericht, de voorgeschreven methodes van de Leonardo stichting waren aangeschaft, maar een visie was er niet.
Die had immers de Leonardo stichting. We weten inmiddels hoe dit geëindigd is.


Ik zie hem nog zo de eerste schooldag binnenkomen. Ik noem hem voor het gemak maar Pim. Een donkere krullenbol met (zo bleek later) zijn eeuwige bermuda. “Wat kom je hier doen?”, zei ik tegen Pim. “Leren”, was zijn antwoord. “Dat is mooi, daarvoor kom ik ook”, antwoordde ik. “Ha, ha”, dat hoef jij toch niet meer”, aldus Pim. “Jawel hoor, ik leer ook van jullie”. “Dat is mooi” en Pim ging zitten.
Pim had voor dat hij bij mij kwam de gebruikelijke gang langs allerlei scholen ook gemaakt. Leerkrachten die hem niet begrepen en hem alleen maar lastig vonden. Zijn moeder was ten einde raad en zag de mogelijkheid op deze school als een ultieme poging om hem weer met plezier naar school te laten gaan. 
Pim bleek al snel een jongen te zijn met een ongelooflijke brede algemene kennis en veel verstand van techniek. Rekenen en taal vond hij maar niets. Saaie dingen en alleen maar stom uit een boek werken.
Na een paar dagen vond ik het tijd voor een gesprek. We spraken af onder het genot van een kop thee en een koekje.


Elk jaar heb ik zeker twee keer buiten de normale gesprekken een “theegesprek” met alle leerlingen om gewoon ontspannen te bespreken hoe het gaat. Tijdens zo’n gesprek blijkt dat alle kinderen het heel erg interessant vinden om over henzelf te vertellen. Als leerkracht wil ik ook zo veel mogelijk weten van ieder kind. Wat zijn hun hobby’s, hoe ziet hun slaapkamer eruit, hoe spelen ze, wat is hun favoriete eten.
Oprechte belangstelling, want wil je als leerkracht een werkelijke band met je kinderen ontwikkelen dan moet je hen eigenlijk binnenstebuiten keren. Natuurlijk vragen zij in alle openheid mij ook het hemd van het lijf. Prima toch.


Tijdens het gesprek met Pim stelde ik hem natuurlijk de vraag waarom hij zo’n hekel had aan rekenen en taal. “Ik snap gewoon niet de bedoeling, waarom moet ik het eigenlijk leren?”. Nu waren we er. Pim was een typische hoogbegaafde leerling die graag wilde weten wat de bedoeling van leren was. Natuurlijk liep ons theegesprek uit, maar aan het eind van het gesprek zei Pim wel. “Jij bent de eerste die duidelijk is geweest over leren”. 
Hoogbegaafde leerlingen hebben de neiging tot ontduiken van dingen die ze lastig vinden of waar ze het nut niet van inzien!


Pim wilde later wetenschapper worden en begreep aan het eind van het gesprek in ieder geval dat dan wiskunde een essentieel vak is.
De grondbeginselen leer je door goed je best te doen voor het vak rekenen. 
Daarom, leg aan leerlingen en zeker aan hoogbegaafde leerlingen altijd uit waarom ze iets moeten doen…wat is het nut ervan.
De volgende dag en de dagen erna zag ik Pim als een speer werken en na wat obstakels als plannen, kreeg hij zijn weektaak af en maakte enorme sprongen vooruit.


Helaas moest het onderwijs na anderhalf jaar worden stopgezet op deze school omdat door financieel wanbeheer de school failliet ging.
Had ik weer….de eerste basisschool die het hoofd niet boven water kon houden en dat ik daar uitgerekend werkte.
Pim en alle kinderen gingen naar een andere school. Hij heeft het daar niet gered, want ook hier kreeg hij weer te maken met leerkrachten die niet werkelijk geïnteresseerd waren in hem.
Ik sprak zijn moeder nog onlangs aan de telefoon. “Shit, Eddy, wanneer begin je een privéschool?”
Tja”, als dat zou kunnen.