Verkiezing Leraar van het Jaar

Nederland is het land van de ranking lijsten. Elke dag komen ze voorbij in de krant en op internet. Soms wel leuk om te lezen, maar soms ook echt onzinnig. Ik merk in de klas dat kinderen ook soms geobsedeerd kunnen zijn van dit fenomeen. Iets is pas goed als het in een toplijst voorkomt. Regelmatig komt dan ook ter sprake dat het veel belangrijker is dat je er een eigen mening op nahoudt.


Een van de meest fascinerende verkiezingen met bijbehorende shortlist is elk jaar weer de Nationale verkiezing van de Leraar van het Jaar.
Blijkbaar is het belangrijk dat er dus criteria zijn waarop je een topleraar kunt beoordelen.


Zo’n leraar wordt dan voorgedragen door leerlingen en ouders, waarna een deskundige jury bepaalt wie van de kanjers dat jaar weer met de felbegeerde prijs naar huis gaat.
Zo zijn er verschillende categorieën voor het Voortgezet Onderwijs en het Basisonderwijs.


Omdat ik net als iedereen toch nieuwsgierig ben wat iemand tot een topper maakt lees ik elk jaar de juryrapporten en ik moet zeggen, met een stijgende hilariteit.
Winnaar kun je dus al worden als je pas net voor de klas staat. Je hebt nog betrekkelijk weinig ervaring en je dus nog niet echt bewezen. Ook maakt het niet uit dat je maar 1 school van binnen hebt gezien.
Doorslaggevend blijkt te zijn dat je er altijd, dus dag en nacht voor de kinderen bent. Kinderen kunnen je altijd bereiken via mobiel en internet. Na schooltijd kunnen ouders en kinderen altijd bij je terecht. Eigenlijk wordt het enorm gewaardeerd dat je er geen privé leven op nahoudt en 24/7 de leerkracht bent. Op afroep altijd beschikbaar bent.
Een belangrijk criterium is verder dat je altijd vrolijk bent en heel veel leuke dingen doet met de kinderen. Leren moet vooral een feest zijn met een topkomiek voor de klas.


De oplettende lezer zal misschien al wel bemerkt hebben dat ik heel vaak het woord “altijd” gebruik. Niet voor niets, want dat staat ook altijd in de juryrapporten.

Ik wacht al enkele jaren op de winnaar die heeft laten zien dat ie vooral een mens is en in verschillende moeilijke situaties dat gedaan heeft wat binnen de grenzen mogelijk was.
Om mijn woorden kracht bij te zetten zou het ideale juryrapport voor mij de volgende strekking moeten hebben.

Al meer dan 25 jaar heeft deze leerkracht bewezen dat hij/zij in verschillende, soms moeilijke onderwijs situaties zich staande kan houden. Van achterstandswijken tot elitescholen bleek deze leraar in staat om de kinderen dusdanig te stimuleren dat ze het uiterste uit zichzelf haalden. Meteen groot gevoel van rechtvaardigheid en met de instelling dat elk kind dezelfde kansen moet hebben. Met een duidelijk doel voor ogen en de discussie met ouders niet schuwend. Deze leraar heeft de kinderen vooral duidelijk gemaakt dat leren niet altijd per definitie leuk hoeft te zijn. Routinematige activiteiten moeten ook opgepakt worden. Een groot pluspunt is dat deze leraar privé en werk uitstekend weet te scheiden en in de groep uitgestelde aandacht zeer serieus neemt. Verder is van importantie dat deze leraar uitstijgt boven de methodes en met een grote algemene kennis de kinderen nieuwsgierig en leergierig maakt.
Waarschijnlijk zal ik een dergelijk juryrapport nooit te lezen krijgen en blijft die hele verkiezing van Leraar van het Jaar een fenomeen dat bijgezet kan worden in de categorie “snel afschaffen”.